ФИГАН и. фар. иск. Иңрәү-сыкрау, моң-зар. Сугышса, дер дә дер тетрәткән ул бу фани дөньяны, чыгарткан чит халык аузыннан ул күп аһ вә фиганны. Г.Тукай. Ишет төннәрдәге былбыл фиганын, аның да бакчы, залим, якты җанын. Дәрдемәнд