ФЕ’ТИШ и. фр. 1) Гайре табигый көчкә ия һәм тәэсире булганына ышанган җансыз табыну әйбере; пот. Христиан динендә иконалар, муен тәреләре һәм башкалар – канунлаштырылган фетиш, ислам динендә исә Мәккәдәге Кәгъбә ташы, буддизмда изге Киле фетиш булып хезмәт итә. Кызыклы психология

2) күч. Сукырларча, һичсүзсез ышану, иярү объекты. Кием-салымнан фетиш ясамаса да, модадан калышмыйча, европача зәвык белән киенә. И.Нуруллин