ФАРА’З ИТҮ ф. 1. Уйлау, исәпләү, чамалау. Фараз итегез, тәңренең үзеннән әмер килде. Г.Ибраһимов. Мин исә үзем белгән чалмалы мулла күрермен дип фараз иткәнмендер. А.Расих

2. фараз иттек кер. сүз мәгъ. Мәсәлән, ягъни мәсәлән, фаразан. Шәһәрдә, фараз иттек, кунакларны кыстату бөтенләй юк иде. Ш.Камал