ҮЧЛЕКЛЕ с. 1) к. үчле. Шул киртәне узмаган егет-малай явыз, кешегә каныгучан, үчлекле була. М.Мәһдиев

2) Усал, усаллыкны, үчле булуны чагылдырган. – Канәгатьме, дим, Йосыф морза? – диде Исмәгыйль, аның күзендә зәһәр бер үчлекле елмаю чагылып узды. Р.Батулла. – Беләм мин сине... – диде Сәгыйтов чыгып барышлый үчлекле тавыш белән. Ф.Сафин