ҮРГҮ ф. диал. 1) Үрү, шыту. Ашлык үргегән

2) күч. Арту; күтәрелү. Эш бергәләп эшләгәндә генә үрги. Мәкаль

Үргеп китү Тора-бара үргү. Сүз сүрән генә үргеп китте. А.Гыйләҗев

Үргеп тору Даими, әледән-әле үргү. Куанычлар сүмәләктәй үргеп торсын. С.Әхмәтҗанова