ҮРГЕ I с. Биегрәк, югарырак урында булган; өске, югарыгы. Инде бусы чын иде: өсләре ашъяулыклар белән ябулы гөбеләр, батманнар куелган, шуларны кочаклап ике малай, бер хатын утырган зур ящик арба безнең җирнең үрге башына килеп тә туктады. Г.Ибраһимов. Менә шушы урманлы тауны гына менеп төшәсе дә, Чирмешкулны үтеп, авылның үрге очына килеп керәсе. И.Хуҗин