ҮЗГӘ с. Башкалардан аерылып торган, аларга охшамаган, башка, бүтән; үзенчәлеге булган. Кешеләрнең язмышы бер-берсенекенә охшамаган кебек, буыннарны да үзләренә генә хас, үзгә язмыш көтә. А.Гыйләҗев . Ләкин үзгә стиль агымы да юк түгел. А.Әхмәдуллин