ҮБҮ’-КОЧУ ф. Үбү һәм кочаклау; иркәләү. Үпкән-кочкан – җилгә очкан. Әйтем. Борынгы кануннар канга сеңгән, күрәсең, авыр тормышлы крестьян гаиләсендә балаларны үбеп-кочып үстермиләр, аңа карап, күңелдәге ихтирам, ярату хисе ким булмый... Р.Хәбибуллина