УХЛА’У ф. к. ухылдау . Агуны бернәрсә белән дә катыштырмаганлыктан, йөрәгенә барып ябыша да калтырап егылып китә, тәмам телдән калып бер-ике мәртәбә ухлап кычкыра да җан тәслим итә. Г.Камал. Бусагалар көтә сине сыкрап, Син, дип ачам ишек келәсен, Ухлап карт ябалак күтәрелсә Ботагыннан корган тупылның. Л.Янсуар |