УСАЛ-УНТАГАЙ җый. и. сөйл. 1. Караклар, юлбасарлар һ.б.ш. кебек һәртөрле начар, явыз кешеләр. – Усал-унтагай очраса? – Курыкмагыз, мин аларга тимәм! Ш.Галиев

2. с. мәгъ. Һәртөрле явызлык, усаллык кылырга сәләтле булган. – Белә, – диде атасы, өздереп. – Белгәнгә шулай күз белән җәзалый, Һашия усал-унтагай хатын. Безне калтыратудан тәм таба ул. Н.Гыйматдинова