УКМАШ с. 1. Укмашкан, оешкан. Кыркылмаган, тузгыган укмаш йонлы ятим дөя баласы сыман бер мәгънәсезгә ялгыз болыт йөзеп йөри. Казан утлары. Кәбестәнең укмаш чәчәкләрен аерып чыгабыз. Шәһри Казан

2. рәв. мәгъ. Укмашкан хәлгә килеп; бергәләп, төркем булып, укмашып. Укмаш яшәү