УГРАШУ ф. иск. кит. Эш итү, мәшгуль булу, маташу, көч-гайрәт сарыф итү. Читтәге мөселманнарның хәле берлән уграшуны хәтерләренә дә китермәенчә, «Японияне мөселман итәмез» дип йөртүчеләрдән, табигый, көләләр иде. Г.Исхакый