ТЫРТАЮ ф. сөйл. Ачулану, көйсезләнү, үпкәләү; турсаю. «Вәт, картайган да тыртайган», – дип куйды Шаяз үзалдына. Җ.Рәхимов. Син, матурым, үгез сөзсә дә аумый торган багана төсле тыртаясың да катасың. Н.Гыйматдинова