ТЫПЫРДАВЫК с. сөйл. 1. 1) Тыпырдап тора торган, тыпырдап биеп торган. Тыпырдавык бала

2) күч. кимс. Юк эш белән йөри торган. Тыпырдавык егет

2. и. мәгъ. Тыпырданып торучы кеше, тыпырдап биеп торучы. Мин аларга кем? Коры бер тыпырдавык. Идән таптаучы. Ф.Хөсни