ТЫҢЛАШУ ф. диал. 1) Яхшырак ишетер өчен зур игътибар белән тыңлау

2) Кем дә булса әйткәнне үтәү, карышмау. Тыңлашмаса сабый бала – җикермә. Р.Ханнанов

Тыңлашып тору Әле, хәзерге вакытта тыңлашу. Габбас аскы өйдән килгән тавышларга колак салгалап, тыңлашып торды. Г.Ахунов