ТЫН-СӨР җый. и. к. тын-өн. Тыны-сөре юк

◊ Тыны-сөре бетеп к. тыны-көне бетеп. Тыны-сөре бетеп, бүрегенең алдын артка кигән Кадыйр бабай килеп җиткәндә, эшләр харап иде. Казан утлары. Тыны-сөре бетеп, әти кайтып керде, шунда ук кемдер ишек дөмбердәтә башлады ---. Кызыл таң