ТЫНЛАНУ ф. иск. к. тыну (1, 6, 7 мәгъ.). Шул рәвешле бер болгана, бер тынлана, Шул рәвеш әкрен-әкрен гомер үтә... Ш.Бабич. 1970 нче елларда шигърият, образлылык хасиятен, романтик дәртен, эчке егәрен саклаган хәлдә, үз ярларына кайтып төште, тынланды, фикер белән хис бердәмлеген ныгытты. Әдәбият

Тынлана төшү Тагын да тынлану; бераз тынлану. Тирә-як тагын тынлана төште. М.Гафури