ТЫМАТ с. гар. 1) к. @ыктымат

2) Ипле, җайлы. Тымат кеше икәнлеге сөйләшүеннән үк күренеп тора. Казан утлары

3) Пөхтә, җыйнак. Тымат бала

4) Нык; ныклы, ышанычлы. Татар йортын тымат нигез тота ---. Сөләйман