ТЫЛАКЫЙЛАНУ ф. диал. Күп сөйләнү; теленә ни килә, шуны сөйләү; җилбәзәкләнү. – Яра-тыр-мын! – диде [Зөлхәбирә]. Уйнап әйтте, тылакыйланып әйтте. Г.Ахунов