ТЫКЫ’-ТЫКЫ ИТҮ ф. 1) Тык-тык иткән тавыш чыгарып тору, тыкылдау. – Тыкы-тыкы итеп бик озак барыр әле бу поезд, йоклап алырга кирәк, – диде дә Гали, сузылып ятты. Казан утлары

2) Бертуктаусыз, берөзлексез сөйләү. Тыкы-тыкы сөйләп торырга кеше бар ул, хәлеңне аңлар кеше генә юк. Р.Вәлиев