ТЫ’З-БЫЗ иярт. сөйл. 1. Бик күпләрнең әле бер, әле икенче якка берәр эш белән йөрүе, арлы-бирле килүе турында.

2. рәв. мәгъ. Әле бер, әле икенче якка, арлы-бирле килеп (хәрәкәт итү һ.б.ш. тур.). Болак күпереннән тыз-быз үтеп торган трамвай, автомашина тавышлары, шәһәр гөрелтесе һаман тоныклана барды. Н.Фәттах. Хөкүмәткә дә эшли, тыз-быз өендә дә чаба. Р.Габделхакова