ТЫГЫНЧЫК и. диал. 1) Шешә авызын, мичкә тишеген яки башка шундый тишекне томалый торган нәрсә; бөке. Тыгыз җиргә тыгынчык. Мәкаль. Син шушылай итеп өрелгән ат алгансың. Тыгынчыгы юлда төшкән дә, шуңа күрә атың ябыга башлаган булырга кирәк. Ш.Камал

2) иск. Морҗаны, төнлек тишеген томалый торган киез, чүпрәк. Төнлек тыгынчыгы. Морҗа тыгынчыгы