ТЫБЫРСЫК с. 1) Бер урында басып тора алмыйча, тыпырчынып торган; елдам. Шаталакның теле уйный, тыбырсыкның арты уйный. Мәкаль

2) Нинди дә булса эш эшләргә ашкынып торучан, тиктормас, тынгысыз; кыбырсык. Тыбырсык кеше