ТҮҢКӘЮ ф. к. туңкаю. Яндагысы янтайган, Саздагысы чөңкәйгән, Агалары туры утырган, Түрдәгесе түңкәйгән. Табышмак. Эреле-ваклы өйләрнең кайсы, сөзәргә торган үгез сыман, урам якка авышкан, кайсы ян-якка түңкәйгән, кайсы, аскы ниргәләре череп басылганлыктан, тәрәзәләре белән яртылаш җиргә сеңгән. З.Фәйзи |