ТҮНТӘЮ ф. диал. 1) Берәр якка аву, кыйшаю, түнү. Әнвәр бер җирдә чирәмгә түнтәеп йоклап китте. X.Камалов

2) Тырпаю, кабару. [Әти] пружиналары түнтәеп чыккан иске кәнәфигә барып утыра. Ә.Камал

Түнтәеп китү Кисәк түнтәю