ТҮНКӘРТҮ ф. диал. 1) к. түнтәрү

2) Эчендәгесен чыгарып салу, сөйләү, әйтү. [Басыйр], батырлыгын җыеп, әйтер сүзен берьюлы үзе түнкәртеп ташлады. А.Расих