ТҮЛЛЕ с. 1) Түле булган, түл җыйган; симез, май туплаган

2) күч. Хәлле, бай. Бөтен юмартлыгы ачылган чак, Түлле чагы хозур җиремнең. Көннән муллык агып торыр вакыт, Жәлләмәсәң хәләл тиреңне. И.Киньябулатов