ТУШ II и. рус диал. к. түшкә. 1) Минем дә бер туш ит акчасы бирәсе бар иде, җә миннән дә сорый башлар. Г.Камал

2) сөйл. Гәүдә. Тушын күтәрә алмау

◊ Туш чыгару эвф. Яткан урынны юешләү, бәвел итү, аска сию