ТУПЫЛДАШУ ф. 1) урт. юн. к. тупылдау (1 мәгъ.). Өлгерүе җиткән кып-кызыл алмалар, шуны гына көткәндәй, дәррәү тупылдашып җиргә коела. Д.Булатова

2) Берсе артыннан берсе дөньяга килү; сау-сәламәт, таза булу. Дөньялары матур, тупылдашып кызлары үсеп килә. Кызыл таң