ТУҢГАК с. 1) Туңучан, өшүчән (кеше тур.) Кышын ул туңгак, аңа кышын томау төшә, ютәлли башлый. Р.Батулла

2) к. туңгалак. Туңгак юлда шәһәргә бәрәңге ташыганда, дагасыз көйгә [атның] аягын яңадан авырттырдылар. К.Басыйров. Туңгак юлдан дыңгыр-дыңгыр озак бардык. Сөембикә