ТУМЫРЫЛУ I ф. диал. 1) төш. юн. к. тумыру I. Зур итеп киселү; умырылу. Хуҗалар тумырылган итләрне мунчала баулар белән чоланга асып куйганнан соң, дуңгыз өмәсенең эш өлеше тәмам була. Г.Рәхим

2) күч. Аерылу. Тумырылу җиңел түгел икәнне син беләсең дә, мин беләм. Г.Ахунов