ТУЛЫНКЫ с. Тулып, мимылдап тора торган; симез. Күрде ич, җаны-тәне белән тойды: ул аңа җиңгәчәсе итеп кенә карамады, ул аңа сокланып карады, яшь кеше бар яктан да тулынкы булган хатын-кызга караган кебек. М.Хәбибуллин. Тулынкы иренле бу ханым миңа бер дә ошамады. Ф.Баттал