ТУЛЫКСА’У ф. cиp. 1) Тулы булу, тулып мөлдерәп тору. Туксанның бере туса, Тулыксаган Идел катар. Мәкаль

2) Дулкынлану, тибрәнү, комлану (су, елга тур.). Әнә, күрәсеңме, елгабыз тулыксый. М.Галиев

Тулыксап тору Сөйләү моментында яисә даими тулыксау. Күл бик зур, суы тулыксап тора. Казан утлары

Тулыксый башлау Тулыксау билгеләре күренү