ТУКЫЛДЫК с. сөйл. 1. Тукылдап торган, гел тукылдый торган

2. и. мәгъ. Тукылдатучы, тук-тук иткән тавыш чыгаручы җан иясе. Тырыша-тырыша корт чүпләгән тукран янына саескан килеп кунган: «Бу тукылдык чукыган җирдә тәмле-тәмле кортлар мыжлап яталар инде», – --- дип уйлаган. Ялкын