ТУГУ I ф. диал. 1) к. туглау (1 мәгъ.). Бер чиләк ашлык китереп, бозауларыма тугып бирдем. Ә.Еники

2) Катнаштыру, кушу. Героебыз рәтләп сөйли белми һич тә, Авыр сүзләрне әйтә алмый, читләп үтә, Җиңелләрен җырга тугып-тугып кертә. З.Мансур