ТУГЛАТУ ф. 1) йөкл. юн. к. туглау

2) диал. к. туглану (1 мәгъ.). Чәй янында киптерелгән җир җиләге, бәрәңге салып, бераз он туглаткан сыек шулпа, алабута кушып пешерелгән ипи. Р.Батулла

3) диал. к. туглау (3 мәгъ.). --- каладагы театр һәм кәмит төсле заманча эшләрдән яхшы хәбәрдарлыгы булган Корытай Хафиз, мәсьәләне тиз арада сәясәткә борып җибәреп, үзенә кирәкчә сүз туглату җаен бу очракта да тиз тапты ---. Ф.Яхин

Туглата башлау Туглатырга тотыну

Туглатып тору Даими, һәрвакыт туглату