ТУБЫРЛА’У ф. 1) Каты шеш, тубыр чыгу

2) Аякларына су төшкәч йөри алмас хәлгә килү. Ат тубырлаган

Тубырлап китү Кинәт, көтмәгәндә тубырлау. – Тик, кем әйтмешли, солы үз урынында, печән үз урынында калсын әле, аларны буташтырмыйк, бахбаебыз тубырлап китмәсен, – диде, ниһаять, киная беләнрәк. М.Әмирханов