ТРАМ-ТЫРАГА’Й КИЛҮ ф. 1) Төрле урынга таралу, сибелү, таркалу, китү. Хәзер берегез анда, берегез монда трам-тырагай булып йөрисез бугай. М.Гафури

2) күч. Таркалу, юкка чыгу, бозылу. Эштә трам-тырагай башлану