ТӨЧЕНҮ ф. диал. 1) Рәхәтләнү, ләззәтләнү

2) Төчеләнү, ярарга тырышу. Я, төченмә әле. Күңелне болгатасың

3) Тозлырак, әчкелтемрәк ашамлык теләү. Хатын төченә, бәби көтәбез

Төченеп китү Кинәт төченү. Гәп куерды, карт кумый, атлар бара үзалдына, инде ул төченеп китә, борылып утыра каршына. Ялт-йолт