ТӨРПЕ с. диал. 1. 1) Тырпаеп торган, чәнечкеле. Төрпе кыл

2) күч. Мәсхәрәле, чәнечкеле, кешенең хәтерен калдырырлык усал итеп әйтүчән. [Кызның] төрпе теллелеге, төртеп-чәнчеп сөйләшүләре, үткен итеп шаярулары кимүен --- Зәйдүк тә чамалады. Б.Камалов

3) күч. диал. Пешмәгән әйбер

2. и. мәгъ. Йон арасындагы каты кыл; каты төк. Йонның төрпесе бар

3. рәв. мәгъ. Артык тыйнак рәвештә; коры, кырыс итеп. Чак кына борылып, күз кырые белән ничектер төрпе генә карап алды да, берни дә әйтмичә, камбузга кереп китте. С.Сабиров

◊ Төрпе тел Дорфа, тупас кеше