ТӨРПӘЮ ф. 1) Кабару, тырпаю. Ул картинаны күз алдына китергән саен, чәчләрем төрпәя, тәннәрем чымырдап китә. Ш.Камал

2) күч. Үпкәләү, турсаю, төрпәеп китү, дорфа кешегә әйләнү. Төрпәгә ияргән төрпәйгән. Мәкаль

Төрпәеп калу Берәр сәбәпле төрпәю

Төрпәеп китү Кинәт төрпәю