ТӨПЛӘ’Ү II и. Урман булып үсеп утырган урынны агачлардан арындырып, җир ачып ашлык чәчелә торган басу; ышна. Төпләвеңә тары чәч. Мәкаль. Пар алашаны кырдан алып кайттык та имәнлек буендагы төпләүгә сабан сөрергә киттек. Безнең юл