ТӨННӘЛЕК и. сир. 1) Төннә булу

2) к. төнгелек (4 мәгъ.). Ул егет булып үскән чакларда, атларны төннәлеккә я елга буйларына, я әрәмәлеккә илтеп, ә инде иртә белән көтү чыккан вакытта аларны барып алу гадәте бар иде. Г.Галиев