ТӨНӘК и. диал. 1) Торак, яшәү урыны; өй, йорт. Төнәргә төнәге булмаган кешегә кыз бирмиләр. Мәкаль

2) Вакытлыча тукталу, яшәү урыны. Ялгышканга җәза Тәңре кулында; Төнәк кенә безнең юлда бу дөнья. Й.Баласагуни

3) Тавыклар кунып, төн уздыра торган урын; кунача