ТӨКМӘ’-ТӨК с. сөйл. Төп-төгәл. Ачулануны уен-көлке белән бергә бутап, чын дөреслектә Мөхсиновның канын яхшы ук кыздырып, шулай сөйләшеп-әрепләшеп торганда (кирәк бит төкмә-төк килергә), урман эченнән, бер кочак яңа суйган юкә төяп, Хаматша дигәне килеп чыкты. Ф.Хөсни. Иске чиләк, яңа төк – икесе дә төкмә-төк. Хезмәт даны