ТОФӘЙЛИ и. гар. иск. 1) Чакырылган кунакка ияреп, чакырылмаса да, кунакка баручы кеше; чакырылган кунакка ияреп килүче

2) Кеше нишләсә, шуны эшләп йөрүче кеше; үз фикере булмаган, фикерсез кеше. Шәһәр тофәйлиләре

3) Гадәттә тар карашлы, үз мәнфәгатьләрен генә кайгыртучы кеше; обыватель. Мәхәлләдәге барлык сез әйткән тофәйли динен дә, телен дә оныт[кан]. А.Расих