ТОРЫШУ ф. 1) урт. юн. к. тору. Әти белән әнисе торышалар шаккатып. Г.Тукай. Баба ишектән керүгә, болар газаптан котылган кебек булып торыштылар. Ш.Камал

2) Берәр нәрсәгә каршы тору, каршылык күрсәтү. – [Алабай] бүрегә дә бирешми, – дип ышандыра [берсе], икенчесе: – Юк, бүрегә торыша алмас, – дип каршы төшә. Н.Исәнбәт