ТО’РМОЗЛАНУ ф. 1) төш. юн. к. тормозлау

2) күч. Эчке тоткарлыклар тәэсире нәтиҗәсендә әкренәю, авырлашу, кыенлашу. Төрлесен уйлап баш ватам, уйлау сәләтем тормозланудан тагын маңгаема тир бәреп чыга. Т.Әйди

Тормозланып бетү Тәмам, бөтенләй тормозлану; тормозланган хәлгә килү. Аптыраудан гаҗиз булып утыра торгач, тормозланып беткән акылымда бер-ике сорау туды ---. Ф.Баттал