ТОМАНЛА’У ф. 1) з.-сыз Томан төшү, томанлы булу. Җил салкынайтып тынса, томанлар. Сынамыш

2) күч. Фикер йөртү, сиземләү сәләтен юкка чыгару; мине томалау. Көн шаукымы Нурһадиның башын томанлады, уйларын икенче эзгә борды. Ә.Моталлапов

3) күч. Күрмәс итү, тоныкландыру; томалау. Нинди газап күзләреңне томанлады, Нинди кайгы болай сине басты, дисен. З.Хәким