ТОҖЫ с. диал. 1. 1) Чиста, пакь, ару. Бу көймәнең --- иң матур, төзек, бик тоҗы саналган беренче урыны [әйбәт]. Шура. Тоҗы йорт

2) Матур, пөхтә. Тоҗы киемле кыз

2. рәв. мәгъ. 1) Яхшы, матур итеп. Тоҗы тору

2) Бик чиста, бик җыйнак, пөхтә итеп. Тоҗы киенү